UCollatio

Texto críticoB 130
1Toda-las gentes mi a mí estraias son,Toda las gentes mha mj estra_yas son
2e as terras, senhor, per u eu andoeas terras senhor per hu eu ando
3sen vós, e nunca d’al i vou pensandosen uos enunca dal hi nou pensando
4senon no vosso fremoso parecer,senon no uosso fremoso parecer
5e cuid’en vós como vos soio veer,ecuydenuos como uꝯ soyo ueer
6e atant’ei de ben eno meu coraçon.eatantei deben eno meu coracō
-
7En nen ũa terra non poss’eu acharEn nen hūa arā non posseu achar
8sabor sen vós senon u vou cuidandosabor seu uos se nō hu uou cuidādo
9en vós, pero van-me muit’estorvandoenuos ꝑo uayme muytestoruādo
10os que mi van falando, senhor, en al;os q̄mj uā falādo seuhor en al
11e eles non saben se me fazen male eles nō sabē seme fazē mal
12en me fazeren perder atan bon cuidar.en me faz’en ꝑder atā bon cuydar
-
13Estranho and’eu dos que me queren benEstrahō andeu dꝯ q̄me q̄rem bē
14e dos que viven migo t[o]da via,edꝯ q̄ muē migo tdonia
15ben como se os viss’eu aquel diabē como (ses) seos uisseu aql̄ dya·
16primeirament’, e punho de lhis fogir;p’meyr amē te p̄nho delhis fogir
17e moir’eu, senhor, por me deles partiremoyreu senhʳ pʳme deles ꝑtir
18[e] por en vós cuidar, ca non por outra ren.pʳen uos cuidar ca nō pʳ out̃ rem
-
19Vós me fazedes estranhar, mia senhor,Vos me fazedes estraħar mha senhʳ
20todo de quanto m’eu pagar soia,Todo de qʷntomeu pagʷr soya
21ca, pois eu cuid’en qual ben averiaCa pois eu cuidenqʷl ben au’ia
22se eu ouvess’o voss’amor e ar seiSe eu ouuoesso uossa mor et arsei
23log’i que nunca este ben averei,Logui q̄ nūca este bē a u’ey
24de tod’al do mund’ei eu perdudo sabor.De todal do mūdei eu ꝑdudo sabor