UCollatio

Texto críticoB 129
1Senhor, esta coita que eiSenhor esta coyta que ei
2non vo-la poss’eu máis dizer,non uola posseumays dizer
3e, pois vós queredes assi,e pois uos queredes assi
4quero-a eu toda sofrer,queroa eu toda sofrer
5e Deus mi valha se quiser,edeꝯ mi ualha se qui ser
6ca eu ja non lho rogarei,ca eu ia nonlho rogarei
7pois vejo que non mi á mester.poys ueio que non mha mester
-
8E muitas vezes lho roguei,E muytas uezes lho roguei ia
9e nunca me quiso valer:enūcame qⁱ so valer
10pois ja non pos[s]’al fazer i,poys [ ] nō posal faz’ hy
11faça de min o seu plazer,faca de mj̄ oseu plaz’r
12e Deus mi valha se quiser,[ ] e deꝯ mj ualha se quiser
13[ca eu ja non lho rogarei,< >
14pois vejo que non mi á mester].< >
-
15E, pero m’eu vejo meu malE ꝑo meu ueio meu mal
16e mia mort’, ond’é gran pavor,emha mor toude gm̃ pauor
17amar-vos-ei mui máis ca minamaruꝯ ei muy mays (cay) cam̄j
18entanto com’eu vivo for,ē tanto comeu uyuo for
19e Deus mi valha se quiser,ed’s mj ualha seqⁱƥ
20[ca eu ja non lho rogarei,< >
21pois vejo que non mi á mester].< >
-
22E, pois me contra vós non valE poisme cōt̃ uos nō ual
23Deus nen mesura nen amord’s nē mesura nē amor
24que vos eu ei des que vos vi,q̄uꝯ eu ei desq̄uꝯ uj
25amar-vos-ei sempre, senhor,amaruꝯ ei se mp’ senhor
26e Deus me valha se quiser,ed’s me ualha se quiser
27[ca eu ja non lho rogarei,< >
28pois vejo que non mi á mester].< >